Поезия 10.05.2006 momo 156 прочитания

Бих искала

Толкова много неща
искам да ти кажа!...
Сядам до теб
и не събирам смелост..

Отварям уста...
и те целувам.
Оковах думите
в вериги нерешителност.

Пробождат ме отвътре,
но аз съм упорита,
мога много дълго да мълча
и да пазя тайни от себе си.

Престори се, че ме разбираш,
че ме четеш като стъклена книга
през кориците и навътре
цялата - от увода до епилога.

После ще ме имаш истинска
като след дълъг разговор
между двама ни...

momo


Реклама

Коментари

veselin
veselin преди 19 години и 11 месеца
Хубаво е, Момо!
Ето тази част ми хареса най-много:

"Престори се, че ме разбираш,
че ме четеш като стъклена книга
през кориците и навътре
цялата - от увода до епилога."

bee_maya
bee_maya преди 19 години и 11 месеца

 Невероятно еSmile, Момо, една нежна душица си ми ти... и имаш изключителна дарба да пишеш. Поздравявам те!