От времето, когато дъгата беше черно-бяла
Жега, жега е, казвам ви! Не го приемайте като оплакване. Само искам да обясня липсата на трудов ентусиазъм у себе си. Съзнанието ми си търси странични занимания... и ги намира (не че е трудно). Чувам как един колега обяснява на друг, че нещо било много старо – от хиляда деветстотин и Балканската война. Решавам да го обогатя и му пиша в кюто два синонимни израза:
1) ...от времето на Велински (онзи интелигентен персонаж от “На всеки километър”, помните ли? Някои от вас трябва да помнят! :)
2) Еди-кое си е с три страници по-старо от Библията.
2) Еди-кое си е с три страници по-старо от Библията.
А колегата ми връща следните:
1) ...от абитуриентската на Хитлер
2) ...от времето, когато дъгата беше черно-бяла
Ако се сещате за още нещо, допълвайте!
Какво ли не прави жегата с хората...
2. От '38-ма, големия студ (може всяка година да се сложи, не знам защо избирам винаги 38-ма или 43-та)
Но безспорно колегата ти, Павлина, води с дъгата :))))
Аз пък помня времото, когато Господ се раждаше.
Бях му кръстник ;)
Нищо лично.