До самия край на песента
Не се вини, виновни няма,
не ми е писано било
да бъдем с някой двама,
да шепна в нечие ухо
„Обичам те! Обичам те!” до края,
до самия край на песента,
в която влюбено живели двама,
напук дори на старостта.
Ха, и метафорите не подхождат,
как да те накарам да мълчиш.
Просто ме гушни и да не спорим,
не ми е писано било
да бъдем с някой двама,
да шепна в нечие ухо
„Обичам те! Обичам те!” до края,
до самия край на песента,
в която влюбено живели двама,
напук дори на старостта.
Ха, и метафорите не подхождат,
как да те накарам да мълчиш.
Просто ме гушни и да не спорим,
самотата между нас в нощта пусни.
Коментари